آخرین عناوین
یکشنبه ۳۱ خرداد ۱۳۹۴ | ۱۱:۱۳ ق.ظ
گزارش مفصل "سلام گنبد" در ادامه پرونده گنبد، مِنهایِ فقر
افغان آباد آشنای غریب مانده شهر من + گزارش تصویری
اشاره : این گزارش روایت گر گوشه ای از مسائل زندگی مردمانی ست که سال‌های سال کنج عزلت گزیده اند از برادران و خواهران خود و غریب انگاشته شدند. حال رفته ایم تا پای صحبتشان بنشینیم و حرف هایشان را بشنویم و به گوش همشهری هایشان برسانیم.

سلام گنبد | اشاره : این گزارش روایت گر گوشه ای از مسائل زندگی مردمانی ست که سال‌های سال کنج عزلت گزیده اند از برادران و خواهران خود و غریب انگاشته شدند. حال رفته ایم تا پای صحبتشان بنشینیم و حرف هایشان را بشنویم و به گوش همشهری هایشان برسانیم.

گنبد-افغان-آباد

۱- من متولد اینجا هستم، فرزندانم متولد اینجا هستند، سوادم را از اینجا دارم، اصلا من همه چیزم را از اینجا دارم، من یک وجب از ایران را با کل افغانستان عوض نمی‌کنم. اما نه به من و نه به هیچ کس دیگر هویت ایرانی نمی‌دهند. همین کارت های هویت یک ساله را می‌دهند که با این کارت‌ها یک سیم کارت ایرانسل پنج هزار تومنی هم نمی‌توانیم به نام خودمان بگیریم، یک دوچرخه نمی‌توانیم به اسم خودمان بزنیم. خانه های ما به اسم خودمان نیست همه شان قول نامه ای است. یعنی ابتدا به اسم یکی از دوستان و آشنایان ایرانی خانه را خریدیم و سند زدیم و بعد به صورت قول نامه ای خانه را به نام خود زدیم. چندین بار هم اتفاق افتاده که طرف ایرانی مدعی شده خانه مال اوست و مشکل ایجاد کرده است.

افغان-آباد-(9)

۲- من در خانه نان هم ندارم بخورم. هیچ پولی ندارم. تنگی نفس دارم ولی پول دکتر رفتن ندارم. یکی از پسرانم معتاد است آن یکی هم با اینکه مشکل ذهنی دارد اما کار می‌کند. ولی الان چون کار نیست یک روز می‌رود سر کار ده روز نمی‌رود. چون پول ندارد، کارت کارگری هم نتوانست بگیرد. کارت کارگری گران است. روی قالی دو ماه وقت می‌گذاریم اما در آخر پنجاه تومان صد تومان به ما می‌دهند. برای مشکلاتم مراجعه می‌کنم، پاسخگو نیستند.

۳- یک پسرم قبلا درس می‌خواند، مدرسه گفت باید صد و نود هزار تومان واریز کنی و چون من این مقدار پول را نداشتم پسرم مجبور شد از مدرسه بیرون بیاید و از ادامه تحصیل بازماند. از دانش آموزان ایرانی در مدارس دولتی پول کمی می‌گیرند اما پولی که از ما می‌گیرند خیلی زیاد است. برای ابتدایی دویست و شصد هزار تومان، راهنمایی سیصد و شصت و دبیرستان چهارصد و شصت هزار تومان می‌گیرند. می‌گوییم چرا این پول را می‌گیرید جواب می‌دهند از بالا قانون آمده است اما هیچ سند و مدرکی به ما نشان نمی‌دهند.
اگر احیانا کسی بخواهد دانشگاه برود دانشگاه های ایران، افغانی را به راحتی قبول نمی‌کند و می‌گویند باید برگردی افغانستان و پاسپورت افغانی بگیری و معرفی بشوی به دانشگاه های ایران و اگر تعهد بدهی که بعد از اتمام تحصیلات دانشگاهی به افغانستان برگردی آن وقت اجازه تحصیلات دانشگاهی داری.

افغان-آباد-(17)

۴- آقا شما در کمیته امداد آشنا ندارید؟ بچه من مریض است و هر ده روز باید دکتر برود. اما دفترچه بیمه نداریم. وضع مالی ما هم خوب نیست. شوهر من افغانی ست اما خودم ایرانی هستم. یکی از آشناها گفت که اگر در کمیته امداد آشنا داشته باشی حتی اگر شوهرت هم افغانی باشد می‌توانی ثبت نام کنی. من رفتم کمیته امداد اما من را ثبت نام نکردند. اگر پارتی داشته باشم و من را ثبت نام کند هم می‌توانم برای بچه هایم دفترچه بیمه بگیرم و هم یارانه. اگر بتوانم یارانه بچه هام رو بگیرم برای ما پول زیادی میشود.

۵- بعضی از زنان اینجا، قالیبافی می‌کنند طرح ها را از آق قلا می آورند و این‌ها دوماه به روی فرش کار می‌کنند. وقتی تمام شد بابت دستمزد حداکثر دویست سیصد هزار تومان می‌دهند. شغل اکثر مردان اینجا هم کارگری است. چون ما افغانی هستیم شرکت ها و کارخانه ها ما را برای کارگری نمی‌گیرند. و ما مجبوریم فقط در کارهای ساختمانی و غیررسمی کارگری کنیم. صبح ساعت شش و نیم می‌رویم خیابان میهن می‌ایستیم. اگر ما را برای کار بردند که هیچ و الا باید برگردیم خانه. چند سال قبل که اوضاع ساخت و ساز خانه در ایران خوب بود می‌توانستیم نانی در بیاوریم اما الان دو سه سال است که کار خوابیده است. از آن طرف هم به ما می‌گویند که خارجی ها حق کار ندارند و ما برای اینکه بتوانیم کار کنیم باید از اداره کار، کارت کارگری بگیریم. ششصد هزار تومان بابت کارت کارگری از ما می‌گیرند. نیروی انتظامی و ماموران اداره کار از کارگاه ها بازرسی می‌کنند و اگر این کارت را نداشته باشیم ما را بازداشت می‌کنند. بعد می‌گویند برای آزادی باید ضامن بیاوریم سند بیاوریم و…
خیلی جاها هم کار کردیم اما پول ما را ندادند و نمی‌دهند و ما چون افغانی هستیم و آشنا و پارتی در اداره یا جایی نداریم دستمان به جایی بند نیست.

افغان-آباد-(24)

۶- یک دختر دوازده ساله داشتم که سرطان گرفت. ده میلیون تومان از این و آن قرض کردم و دخترم را برای درمان مشهد بردم. دو ماه من و دخترم در مشهد بودیم، دخترم شیمی درمانی و رادیوتراپی می‌شد. بعد از مدتی دوباره باید می‌بردمش مشهد اما دیگر پول نداشتیم تا درمانش را ادامه دهیم. بعد از مدتی غده سرطانیش بزرگ شد و از دنیا رفت. پسرم الان سی سال دارد ولی پولی برای ازدواجش نداریم. آن دختر دیگرم تا چهارم ابتدایی بیشتر درس نخوانده است و الان قالیبافی می‌کند. سی سال پیش خدا بیامرز شوهرم این زمین را به طور قولنامه‌ای از یک ایرانی خریده است. الان یک نفر دیگر مدعی شده است که زمین مال اوست ما چون افغانی هستیم و سند خانه به اسم ما نیست نمی‌توانیم شکایت کنیم. شما بروید و بگویید که ایرانی ها افغانی ها را اذیت می‌کنند. بگویید می‌خواهند زمین هایشان را از دستشان دربیاورند.

۷- خروج از گنبد برای ما ممنوع است. هرجا بخواهیم برویم باید اجازه بگیریم. مثلا احیانا اگر اتفاق خاصی بیافتد یا یک بیماری یا چیز دیگری باشد و ما مجبور شویم بدون اجازه از شهر یا استان خارج شویم، زمانی که بفهمند ما بدون اجازه در یک استان دیگری وارد شدیم کارت هویت ما را می‌گیرند و نگه می‌دارند و اگر بخواهند اذیت کنند به راحتی می‌توانند کارت را پاره کنند. اگر این کار را کنند دیگر بدبخت و آواره شده ای و از ایران اخراج می‌شوی. اگر هم آدم خوبی باشند کارت را پاره نمی‌کنند و زنگ می‌زنند استانداری و می‌گویند فلانی را اینجا بازداشت کردیم. باید به استانداری مراجعه کنیم و آن‌قدر پیگیری کنیم و این در و آن در بزنیم تا بتوانیم کارتمان را پس بگیریم. داداش خودم بدون مجوز تا گرگان رفت تا در یک جایی کارگری کند ولی فهمیدند مجوز ندارد و او را بازداشت کردند. گفتند از کشور اخراج می‌شوی. در حالی که اگر می‌خواستند قانونی برخورد کنند نباید هیچ اتفاقی می افتاد.

افغان-آباد-(6)
۸- ما کجا باید مشکلاتمان را بگوییم؟؟ اگر بفهمند که ما از مشکلاتمان حرف زدیم صددرصد ما را شناسایی می‌کنند و اخراج می‌کنند. یک بار از تهران آمدند و مردم را در مسجد جمع کردند و گفتند که از مشکلاتمان حرف بزنیم. آنجا کسی جرات نکرد یک کلمه حرف بزند. فقط یک نفر بلند شد و از معضلات افغانی ها در افغان آباد گفت. بعد از یک هفته خودش و تمام خانواده اش همگی از ایران اخراج شدند. اینجا کسی جرات حرف زدن ندارد. حرف بزنیم رد مرز می‌شویم.

گنبد، همه گنبد است
این هشت بند مختصر، حاصل دیدار دو ساعتی ما و مَطلعی بود به مثنوی هزار من کاغذ رنج و آلام مردمان محله افغان آباد گنبدکاووس. قطعا خواندن این چند سطر برای درک واقعی آنچه که این مردمان غریب تحمل می‌کنند کافی نخواهد بود. اما چه کنیم که تصویری که شهروندان گنبدکاووس از شهر خود دارند فقط خلاصه شده است به زرق و برق های چند خیابان و بلوار و پارک و هایپر و پاساژ و..
گنبد، همه گنبد است. هم افغان آباد، گنبد است و هم طالقانی شرقی. اما این کجا و آن کجا…

پیوند فرهنگی ناگسستنی ایران و افغانستان
در ذهن همه ما از کودکی، افغانی مساوی شد با یک هیولای وحشتناک. افغانی برای پدر و مادر کارکرد ارعاب فرزندان را داشت. بچه نرو تو کوچه افغانی میاد می‌بردت! عبارتی است که ذهن همه ما با آن آشناست. بزرگ تر هم که شدیم با همین نگاه بزرگ شدیم و ذهنیتمان نسبت به افغانی یک انسان درجه دو یا سه بود. همین بیماری فکری و دیگرپنداری متاسفانه در ذهن بعضی از مسئولین کشور در رده های مختلف وجود داشته و دارد. لذا لازم است که به بازتعریف نسبت ایران و افغانستان، ایرانی و افغانی بپردازیم.
در میان کشورهای منطقه افغانستان تنها کشوری است که هم زبانش فارسی است و هم رسم الخطش و افغانستان بیشترین قرابت فرهنگی و ملی را با ایران دارد. اگر دیدگاه ما برای تعیین خودی و غیرخودی مرزهای جغرافیایی(و نه فرهنگی) باشد آن وقت دیگر بخش اعظمی از غنای فرهنگی و ادبی و تاریخی کشور ما هم از دست خواهد رفت. اگر افغانی غیرخودی و بیگانه و خارجی باشد آن وقت است که مولوی، سنایی، حنظله بادغیسی، ناصرخسرو، جامی،ابوریحان بیرونی، فخر رازی، خواجه عبدالله انصاری، ابومنصور موفق هروی، شهید مرتضی مطهری و … همگی غیرخودی و بیگانه و غیرایرانی هستند. اما متاسفانه سیاست ما در قبال افغانستان سیاست یکی به نعل و یکی به میخ زدن است. در خوبی ها و خجستگی ها با افغانستان شریکیم اما در زمانی که باید در سختی‌ها به فریادشان برسیم و دستشان را بگیریم، حرف از قانون و مرز و بودجه و… می‌زنیم.
بدانیم که افغانی جزو پهنه بندی فرهنگی تاریخی ایران قرار می‌گیرد و لذا اگر استراتژی ما “چراغی که به خانه حلال است به مسجد حرام است” هم که باشد افغانی جز خانه ب‌شمار می آید نه مسجد.

افغان-آباد-(2)

و اما افغان آباد ما..
افغان آباد تقریبا تمامی معضلاتی که سایر مناطق زاغه نشین و حاشیه نشین گنبدکاووس دارا هستند را دارد اعم از فقر و تنگدستی، بیکاری، اعتیاد، بی سوادی و … (که هر کدام از اینها به تنهایی می‌تواند عامل فروپاشی یک اجتماع انسانی باشد). اما بر همه این‌ها، مشکلات و معضلات مهاجرت اضافه شده است و آن چیزی که در این میان اوضاع را وخیم تر کرده، تحقیرهایی است که توسط برخی از مردم و مسئولین بر این جماعت روا داشته شده است. مردمان افغان آباد قبل از ملیت و نژادشان، انسان هستند و باید کرامت انسانی آن‌ها حفظ شود و هیچ بهانه ای برای تحقیر و توهین به آن‌ها وجود ندارد.

مردمان افغان آباد با اینکه قریب به سی سال است که در این منطقه زندگی می‌کنند اما هیچ موقع گنبدی به حساب نیامدند و هنوز غیرخودی هستند. طبق گفته های آنان تا بهحال هیچ مسئولی در آن منطقه حاضر نشده است تا به صورت چهره به چهره و مستقیم مشکلات آن‌ها را بشنود و وضعیت معیشتی آن‌ها را از نزدیک ببیند. درست است که افغان آبادی‌ها در انتخابات و رای گیری‌ها بی‌تاثیرند و شاید این دلیلی باشد بر بی رغبتی مسئولین به سرکشی از آنان، ولی جدای از مباحث قانونی، وظیفه ملی- میهنی و دینی- اسلامی ما اقتضا می‌کند که این برادران مسلمان را همچون همشهریان خود بدانیم و برای آنها هویتی مستقل قائل شویم.

«من سمع منادیاً ینادى یا للمسلمین فلم یجبه فلیس بمسلم»
هر کس فریاد استغاثه مظلومى را بشنود که یارى مى‌طلبد، اما فریاد او را اجابت نکند، مسلمان نیست.
وسایل الشیعه ج ۱۱، ص ۱۰۸ / پیامبر اعظم(صلوات الله علیه و آله)

توضیح : به علت جلوگیری از عواقب احتمالی صحبت‌هایی که مردم افغان آباد با خبرنگار ما انجام داده اند چهره ها مخدوش شده است.

+ گزارش تصویری / افغان آباد گنبدکاووس

مطالب مرتبط از پرونده عدالت اجتماعی سلام گنبد :

   + مستند “گنبد، مِنهای فقر”؛ وضعیت تاسف بار حاشیه نشینان گنبد

   + چو عضوی به درد آورد روزگار…

   + اینجا اسلام آباد ، جایی در همین حوالی! + تصاویر

  1. jastin   تیر ۳, ۱۳۹۴  

    یه سوال ساده
    امام جمعه گنبد چند بار در تریبون نماز جمعه پیرامون این مساله به مسئولان و مردم تذکر داده اند؟
    چند بار؟
    آیا بیشتر از تذکرات ایشان پیرامون موسیقی مجاز مجوز گرفته؟!

    چرا مسائلی که رابطه مستقیم با ثروت اندوزی و فقرو غنا و عدالت اجتماعی داره، حاج آقا کمتر موضع میگیرند؟

    حاج آقا حضرت امیر……..!

    رأی منفی یا مثبت به نظر Thumb up 5 Thumb down 3

  2. الهه سادات   تیر ۲, ۱۳۹۴  

    به جرات میتوانم بگویم که کشور ما از نظر داشتن سرمایه در حال حاضر هیچ کمبودی ندارد تکرار میکنم هیچ کمبودی . حتی با وجود همین تحریم ها .. تنها موردی که این مملکت از آن رنج میبرد فقط و فقط سوء مدیریت است …
    سوء مدیریت در عدالت اجتماعی ، سوء مدیریت در تقسیم کار ، سوء مدیریت در تقسیم سرمایه و ….
    چرا که برخی از مسئولین برای رضای خدا کار نمیکنند و برای استقرار حکومت مستضعفین که زمینه ساز استقرار حکومت آقا صاحب الزمان عج است کار نمیکنند …
    در ابتدای تشکیل انقلاب اسلامی امام راحل ره از این انقلاب به نام انقلاب مستضعفین در برابر مستکبرین نام برد یعنی انقلابی که زمینه ساز حضور آقا است ،
    و ما چه برخوردی کردیم با مستضعفین ؟؟ و ما چه برنامه و طرح هایی ریختیم ( چه کوتاه مدت و چه بلند مدت ) برای مستضعفین ؟؟؟ اصلا مستضعفین جزو آمار های کشوری هستند ؟؟؟؟ یا عده ای هستند به انزوا کشیده شده و مسائل و مشکلاتشان به خودشان مربوط است ؟؟؟
    این بود خواست امام از تشکیل حکومت مستضعفین ؟؟؟
    مسئولین منحرف که اهداف انقلاب و امام راحل ره را به انحراف کشانده اند و گرفتار زور و زر و وراجی شده اند ؛ چطور میخواهند پاسخگوی اعمال و خیانت هاشون فردای قیامت باشند ؟؟؟

    رأی منفی یا مثبت به نظر Thumb up 4 Thumb down 0

  3. حسن   تیر ۱, ۱۳۹۴  

    با عرض سلام!
    اولاً باید از طرف کشور عزیز جمهوری اسلامی ایران دستوری صادر شود که من بعد از این هیچ پناهنده ای را از طرف افغانستان قبول نکرده و در صورت برخورد مستقیماً برگشت بزنند. و اگر قبول کردند و کارت هوبت برای شان صادر گردید مزاحمتی از لحاظ قانونی برای شان مواجه نگردد.
    ثانیاً شرایط کار در افغانستان در برخی موارد خیلی بهتر از ایران می باشد. نیازی به تمدید کارت، کارت کارگری، پول تحصیل و … نمی باشد. دیده شده که کسانی که در افغانستان کار داشتند، خانه داشتند، منتها خوشی زده بود زیر دلشون رفتند ایران.
    ثالثاً تبلیغات جمهوری اسلامی ایران در رسانه ها طوری می باشد که افغانستان را کشوری بدبخت، آواره، جنگ زده و … معرفی می کند. در صورتی که برای فعلاً تقریباً در تمامی کشورها ناامنی به شکلی وجود دارد. اگر از واقعیت ها و شرایط بهتر کار و امنیت نسبی بعضی استان های افغانستان تبلیغات نماید، زمینه بازگشت خیلی از مهاجران را فراهم کرده اند. ولی متأسفانه به دلیل بعضی از مسائل این کار را نمی کنند، یعنی از طرفی می بینند نیاز به وجود افغانی در ایران هست و از طرفی نمی توانند به طور واضح و آشکار راضی باشد.

    رأی منفی یا مثبت به نظر Thumb up 0 Thumb down 2

  4. یوسفی   تیر ۱, ۱۳۹۴  

    اگر در فرانسه یا امریکا با مهاجران بد رفتاری شود خبر اول اخبار صدا و سیماست اما در کشور ما که وضع این چنین است انگار نه انگار که اتفاقی افتاده است. تازه بر سر افاغنه منت هم میگذاریم ….
    اسلام محمد و علی (علیهما سلام) این اسلام نیست

    خیلی پسندیده! شما هم می‌پسندید؟ Thumb up 14 Thumb down 0

  5. ناشناس   تیر ۱, ۱۳۹۴  

    عدالت یکی از عوامل رفاه اجتماعی و توسعه فرهنگی یک کشور است. در تمام کشورهای توسعه یافته عدالت برای تمام ابعاد از جمله پناهندگان و مهاجرین طبق چارچوبهای مشخص و قانونمندی اجرا میشه. نادیده گرفتن هیچ قشری از مردم قابل توجیه نیست، علی الخصوص اگر مهاجر یا پناهنده باشد. این نشانه بی کفایتی و بی درایتی دولت و مناسبات سیاسی کشورهای جهان سومه.

    رأی منفی یا مثبت به نظر Thumb up 4 Thumb down 0

  6. شکاری   تیر ۱, ۱۳۹۴  

    این وصیت را در تابلویی مقابل فرمانداری گنبد بزنید! :

    “کلامی هم برای مسئولین شهر:
    وای بر شما اگر برای خدا کار نکنید!
    وای بر شما اگر خون شهیدان انقلاب را زیر پا بگذارید!
    وای بر شما اگر صاحبان اصلی انقلاب را، که همان زاغه نشینان هستند، فراموش کنید!
    سعی کنید در برنامه ریزی ها و جلسات، محورکارها بیچارگان باشند.
    طوری ریاست کنید که زاغه نشینان میز شما را، نزدیک تر از خانه گلی خود بدانند.
    آنان را بی مورد در پشت اتاق ها به انتظار نگه ندارید. طوری نباشد که اگر کسی می خواهد به مسئولی مراجعه نماید، با ناامیدی و دلهره به اتاق او وارد شود.
    اگر این طور بودید بدانید که به زودی به ذلت خواهید افتاد.”

    شهید محمد آذری فام
    ۱۳۶۳/۱۲/۱۲

    رأی منفی یا مثبت به نظر Thumb up 4 Thumb down 0

  7. بهروز   تیر ۱, ۱۳۹۴  

    شما که یک وجب از خاک ایران را به تمام کشور تان عوض نمیکنید مطمئنم که ایران را هم روزی به معامله خواهید گرفت!!
    بخدا این همه فقر و بدبختی که در بالا شرح داده شده است را شما هرگز در کشور خودتان تجربه نخواهی کرد!
    فرزندان تان رایگان تا بلندترین مقاطع تحصیلی میتواند بدون توهین و تحقیر پیش بروند و شما میتوانید با کمتیرین زحمتی که در ایران میکشید، بیشترین آسایش را در کشور خودتان داشته باشید!!

    رأی منفی یا مثبت به نظر Thumb up 1 Thumb down 5

  8. رامینیان   تیر ۱, ۱۳۹۴  

    بنیانهای مشروعیت نظام به خاطر عملکردش در حوزه عدالت اجتماعی زیر سوال است. چه بخواهیم چه نخواهیم،.چه بپذیریم چه نپذیریم،.
    انقلاب ما جنبه سیاسیش کاملا تحقق یافته است اما جنبه فرهنگی و اقتصادی اجتماعی آن هنوز اندر خم یک کوچه است.

    خیلی پسندیده! شما هم می‌پسندید؟ Thumb up 8 Thumb down 0

  9. ناشناس   خرداد ۳۱, ۱۳۹۴  

    یعنی مسئولین گنبدی الان روشون میشه تو روی این مردم نگاه کنن؟
    خیانت به مردم و خیانت به انسانیت مگر شاخ و دم دارد!

    خیلی پسندیده! شما هم می‌پسندید؟ Thumb up 11 Thumb down 0

  10. م ح س ن   خرداد ۳۱, ۱۳۹۴  

    این متن و گزارش بسیار جای تأمل دارد…
    و هرگز نباید به نوعی تبدیل به سیاه نمایی یا غلو بشود.
    بسیار بهتر هست که با توجه به فاکتور هایی مثل روابط بین کشور ها، سیاست های رفتاری فی ما بین، درک اهمیت واقعی مسائل و… به نشان دادن و نمایش مشکلات این دسته از عزیزان بپردازیم.
    افغانستان کشوری بسیار ضعیف از لحاظ مدیریت کنترل جمعیت و تبیین سیاست های جمعیتی در همسایگی ایران است. علاوه بر این یکی از بزرگترین تولید کنندگان مواد مخدر در جهان است و این موضوع یکی از مسائل پر مناقشه بین دو کشور ایران و افغانستان است. افغانستان کشوری خودمحور و مستقل شده که اغلب دستورات و الگوهای کنترل کشوری خود را از جوامع غربی مثل آمریکا و فرانسه و انگلیس می گیرد و همین دلیل باعث شده که پذیرش پیشنهادات کنترل جمعیتی از سوی ایران، برای آنها کمتر پذیرش داشته باشد.
    ساده بگویم مدلی که پیاده کرده اند اینگونه است که نخبگان خود را با چنگ و دندان حفظ میکنند و نسبت به سایر اتباع ضعیف و بی بضاعت کشور خودشان، آنقدر بی توجه و بی مسئولیت می شوند که این بی توجهی، مردمان ضعیفتر را به سمت کشت مواد مخدر در کشور خودشان یا پیدا کردن شغل در ایران! سوق میدهد.
    چگونه باید ما پذیرای مردم ضعیف و تنبل آنها باشیم، و مانند پدر دلسوز، زندگی آنها را تأمین کنیم، اما خوده کشور افغانستان، با ضعف مدیریتی شدید، با کمک نخبگان خود کم کم رشد کرده و پیشرفت کند!!
    این انصاف نیست!!!

    داغ ترین نظر! نظر شما چیست؟ Thumb up 4 Thumb down 7

    • ح ع   تیر ۱, ۱۳۹۴  

      دوست عزیز مشکلاتی که به دلیل حضور مهاجرین متوجه جمهوری اسلامی میباشد قابل انکار نیست اما میخواهم توجه شما را به چند نکته معطوف کنم . اول اینکه علاوه بر در نظر داشت روابط سیاسی بین دو کشور و… که اشاره فرمودید باید به ریشه فرهنگی مشترک بین دو ملت و روابط انسانی و اسلامی با توجه به تفاوت نظام جمهوری اسلامی ایران با همه دنیا هم توجه داشت . دوم . مشکلات امروز مهاجرین پر تلاش افغان و در کل، افغانستان حاصل چپاول استعمارگران و دخالت آنها درامور کشور های خاور میانه به دلایل بسیار می‌باشد البته در مورد افغانستان باید سالها جنگ داخلی و هم چنین تبعیض نژادی و قوم پرستی را هم اضافه کرد. سوم . وجود مهاجرین تنها چالش نیست و باید به دنبال فرصت ها بود. چهارم. در بین مهاجرین استعداد های زیادی وجود دارد که نخبگان آینده هستند هم چنین کم نیست تعداد کسانی که تحصیلات عالی را در ایران گذرانده اند و امروز عهده دار مسئولیت های بزرگ در افغانستان میباشند و این فرصت مغتنمی برای ج ا ا می‌باشد فرصتی که کشور های دیگر با صرف هزینه های زیاد به دنبال آن هستند. .. و نکته آخر اینکه اشتغال ده ها هزار نیروی کار مهاجر در ایران قطعا در چرخه اقتصاد این کشور موثر است و موجب پیشرفت دو طرف میگردد. …ح ع .. یک مهاجر افغان.

      خیلی پسندیده! شما هم می‌پسندید؟ Thumb up 5 Thumb down 0

      • م ح س ن   تیر ۱, ۱۳۹۴  

        در جواب دوست خوبم ح.ع :
        بنده مثل بقیه همه انسان های دیگر وجدان دارم و می فهمم که افراد کم بضاعت به کمک و یاری همه ما نیازمندند و مخصوصاً ما که ادعای اسلام و مسلمانی داریم، وظایف و مسئولیت هایمان در برابر اینان، بسیار بیشتر و سنگین تر است…
        اما سؤال من این است که با این همه مهاجرین افغان که صرفاً برای کسب درآمد (نه دیدگاه ملی و مردمی و کمک به اقتصاد کشور ایران و تحقق اهداف اقتصادی و تولیدی و …) و گذران زندگی، باز هم به دلیل ضعف مدیریتی کشور خودشان، به ایران مراجعه میکنند که البته قدمشان روی چشم! اما کشور ما تا چه زمانی باید مهاجر پذیر باشد و باری که کشور همسایه باید به دوش بکشد را با خود حمل کند؟!
        من به عینه مناطق بسیار زیادی در اطراف تهران و شهر های بزرگ را دیده ام که مملو از مهاجرین محترم افغان هستند، بارها و بارها به آنها گوشزد میشود که به کشور خودشان بازگردند و به پیشرفت کشور خودشان کمک کنند! دست از زاد و ولد بردارند و از افزایش بی رویه جمعیت خودشان در این مناطق زاغه نشینی جلوگیری کنند!! اما باز هم میبینیم که ماشالله با تعداد فرزندان زیاد! و عدم توانایی در تأمین معاش و تربیت کافی و مناسب این فرزندان، نه تنها باری از دوش ممکلت بر نمیدارند! بلکه ایجاد معضل هم میکنند!!!
        بنده خودم به مکالمات دو کارگر افغان گوش میکردم که میگفتند: اَه! ارزش پول ایران هم که پایین آمده، دیگر فایده ای ندارد که اینجا کار کنیم، اینجا به درد خودشان میخورد و الی آخر…!!
        خب!
        یعنی ما شده ایم منبع درآمد اینها و اینها پولهای زحمت کشی هایشان را از کشور خارج میکنند و برای خانواده هایشان میفرستند و زندگی اصلی شان در افغانستان را تأمین میکنند! و ما هم امکانات زندگی و آرامش و تحصیل و غیره و ذلک را برای اینها آماده کنیم، که نهایت امر بتوانند ارز را از کشور خارج کنند و نه در هیچ مسئولیت مردمی مشترکی مثل اخذ رأی و امور داوطلبانه و جنگ و اینها هم هیچ سهمی نداشته باشند!!
        آیا این انصاف هست؟!
        شما اسم این رفتار را چه میگذارید؟!
        اگر شما دقیقاً با همین وضعیت اما به عنوان یک ایرانی به کشور های اروپایی یا آمریکایی مهاجرت کنید، فکر میکنید با گل و شیرینی از شما استقبال میکنند؟!؟!
        …..
        …..
        …..

        رأی منفی یا مثبت به نظر Thumb up 2 Thumb down 3

        • دوست خارج ا   تیر ۸, ۱۳۹۴  

          برادر محسن ،
          کشورهای زیادی در دنیا هستن که همیشه مهاجرپذیر بوده اند و خسته هم نشده اند! موقعیت و فرصت های خوبی برای مهاجران فراهم کره اند و به ـنها بعد از چندسال مشخص؛ حق شهروندی هم داده اند. ما برای افغانها هیچ کار خاصی نکرده ایم هیچ مزایاو حق و حقوقی برایشان نداشته ایم. همیشه به عنوان سربار به آنها نگاه کرده ایم. قشر پایین دست و محروم از حقوق اولیه انسانی. خیلی بی انصافی است که آنها را فقط به چشم مشکل ببینیم.
          در جواب سوال اخرتون هم : من افرادی رو دیده ام که با همین وضعیت اما ایرانی به کشورهای دیگه مهاجرت کرده اند و با گل و شیرینی ازشون اتفاقا استقبال هم شده است و اینها هم به افراد موفق همون اروپا و آمریکا و استرالیا بتدیل شدند. جزو پزشکان ، رستوران داران؛ اقتصاد دانان شدند.
          شما کمی سفر کن و با وضعیت برخورد کشورهای دیگه با پناهندگان و مهاجران بیشتر آشنا شو و مطالعات خودت رو هم گسترش بده، بعد ایمان خواهی آورد که ما به خواهران و برادران و دوستان افغان خود، بسیار ستم کرده ایم.
          چرا بعد از سکونت چند ساله در ایران، شهروند ایرانی نمی شوند؟ چرا وضعیت آموزش و درمان و کار آنها اینقدر نابسامان است؟ بجای پاره کردن اوراق هویت، چرا ما محدودیت ساعت کاری برایشان نمی گذاریم که هم آنها کار کنند و هم ایرانیان کار داشته باشند؟
          متاسفانه ما فکر می کنیم دندانی که درد می کند را فقط باید کشید…. عزیز من راهای درمان بسیار است به شرطی که ما آگاهی خود را افزایش دهیم.
          با نظرات شما کاملا و کلا مخالفم.

          رأی منفی یا مثبت به نظر Thumb up 1 Thumb down 0

  11. سالاری   خرداد ۳۱, ۱۳۹۴  

    واقعا چطور مسئولان و مردم متدین و امت حزب الله و هیئتی ها میتونن آسوده بخوابند
    و ذکر خدا و اولیاب خدا را بگویند…

    مردم شهر بپاخیزید!

    خیلی پسندیده! شما هم می‌پسندید؟ Thumb up 13 Thumb down 0

ثبت دیدگاه

(1) دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط سلام گنبد در وب سایت منتشر خواهد شد.

(2) پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.

(3) پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

نام:

رایانامه:

متن:

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.