فرماندار و نماینده محترم گنبدکاووس دقیقاً کجایید؟!

سلام گنبد یادداشت | وقایع اخیر را مرور کنیم:

  • آلوده شدن یا خشک شدن تالاب‌های گنبدکاووس و خطری که گونه‌های زیستی نادر مانند روباه ترکمن را تهدید می‌کند
  • زمزمه‌های «انتقال اداره کل گمرک استان از اینچه برون به آق قلا»
  • اجرای چهاربانده شدن محور اینچه برون – آق‌قلا و به کندی پیش رفتن یا توقف اجرای جاده نفت اینچه برون – گنبدکاووس
  • موضع گیری شفاف امام جمعه گنبدکاووس در قبال برخی بی‌عدالتی‌ها در توزیع امکانات و توسعه متوازن استان به ویژه گنبدکاووس
  • بحران جدی منابع و سفره‌های آب زیرزمینی در شهرستان
  • در اولویت اجرا قرار گرفتن راه آهن برقی گرمسار-گرگان-اینچه برون و دریغ کردن حتی یک کیلومتر راه‌آهن در جهت اتصال گنبدکاووس به راه آهن سراسری

این‌ها بخشی از مسائل واقعی و جدی شهرستان گنبدکاووس است که در ماه‌های اخیر مطرح شده و هیچ واکنش درخوری از فرماندار ویژه و نماینده مردم گنبدکاووس در پی نداشته است!

شاید بتوان چهار ضلع اساسی در شکل دهی به این عملکرد و وضعیت خنثی را این‌گونه برشمرد:

  1. رویکرد کنترلیِ انتصابات سه دهه اخیر در گنبدکاووس؛ که کوچک‌ترین خللی در موازنه‌ی معیوبِ قدرت-ثروت در استان وارد نکند
  2. نگرش امنیتی و تفسیر قومیت گرایانه و مذهب از هر تحرکِ مطالبه‌گرانه‌ی عدالتخواهانه
  3. خوی محافظه‌کارانه منتخبین مردم و نداشتن وحدت رویه مسئولین بومی گنبدی
  4. ضعیف بودن انسجام اجتماعی و روحیه مطالبه گری و پیگیری تشکل‌ها و جریان‌های مردمی

به نظر می‌آید حربه‌های تکراریِ این سال‌ها اعم از جلوگیری از دوقطبی کردن فضای استان یا احتیاط در تقابل ایجاد کردن با مرکزنشینان و مانند این‌ها امروزه با آگاهی افکارعمومی کارگر نخواهد بود و توسعه نامتوازن و نارضایتی‌های اجتماعی ناشی از آن مشهود است.

عجیب است که هر که می‌آید از تحول در شهرستان و دلایل عقب افتادگی می‌گوید اما بعد از مدتی حرارت آن «این کنم آن کنم‌ها!» به سردی می‌گراید و با شیب ملایم همه محو می‌شود. بی‌آنکه گام تحول آفرینی برداشته شود و راه تازه‌ای باز شود!

امیدواریم فرماندار گنبدکاووس در چند صباح باقی‌مانده و نیز نماینده شهرستان در دو سال پیش‌رو از خود رفتاری متفاوت نشان دهند تا مبادا در حافظه مردم به چهره‌ای ناکارآمد و «یکی مثلِ قبلی‌ها» تبدیل شوند.

نویسنده: رضا سرایلو

تعلقی که به شهرمان نداریم!

سلام گنبدیادداشت | کمتر عاقلی‌ست که در جوامع متکثر و متنوع فرهنگی-اجتماعی مانند گنبدکاووس چیزی جز دعوت به همگرایی، وحدت و انسجام اجتماعی را تجویز کند. و کمتر مکتب فکری واقع گرایی را می‌توان یافت که قوام نظامات اجتماعی خود را در چیزی جز پررنگ کردن و تقویت اشتراکات میان فرهنگی ببیند. چه اینکه قرآن کریم به عنوان اصلی ترین میثاق امت اسلامی، مسلمین را به “اعتصام به حبل الله” و پیروان ادیان ابراهیمی را به “توافق بر کلمه مشترک”، فراخوانده است.

هرچند بسیاری تحقق وفاق اجتماعی را حرکتی از درون به بیرون و منبعث از خواست عمومی مردم عنوان کرده‌اند، اما نمی‌توان از نقش عوامل بیرونی موثر در تحریک افکار عمومی برای رسیدن به وفاق و تقویت اشتراکات مانند رسانه‌ها یا کنش‌گری‌های اجتماعی صرف نظر کرد.

به عبارت ساده‌تر، اگر شهروندانی نسبت به میراثِ تاریخی-هویتی جُرجانِ‌شان، مفاخر دیروز و امروز آبادی‌شان، فرصت‌های نهفته در تنوع قومی-فرهنگی‌شان، مزیت‌های اقتصادی و ثروت‌های متراکم دیارشان و جزیره‌های گنجِ از هم منفصلِ سرزمین‌شان آگاهی و به همان نسبت تعلقی ندارند، می‌شود با برجسته کردن این داشته‌های مغفول و بزرگداشت رویدادهایی جهت یادآوری این ظرفیت‌های اصیل همگرایی، پایه‌های وفاق و انسجام جامعه گنبدی را شکل داد و به آینده امید واقع بینانه داشت.

۱۰ تیرماه روز ثبت جهانی گنبدقابوس یکی از این رویدادها می‌تواند باشد، اگر فرصت شناس باشیم. و چه متر و معیار خوبی‌ست برای سنجش میزانِ تعلقِ مدیران، نهادها و کنش‌گرانِ اجتماعی و عموم مردم گنبدکاووس به این هویت واحد! مدیر کارآمد بومی را نه از “برنامه‌های ابلاغیِ به فرموده‌ی..” در مناسبت‌های کلان ملی، بلکه در اقدامات برخاسته از هویت و ابتکارات محلی‌اش باید شناخت! ظاهراً در این حوالی ‌یافت می‌نشود!

در حالی که مدیریت شهری در شهرهای پیشگام در نامگذاری و نکوداشت “روز شهر”، به این رویداد به دید جشنواره‌ای از داشته‌های گذشته و حال برای نگاه به آینده بهره می‌برند و با انتخاب شعار و نماد و برنامه‌های متنوع روح هویت بومی را در شهروندان خود زنده نگه می‌دارند و همه ظرفیت‌ها را در این جهت به خدمت می‌گیرند، مدیران گنبدی هنوز فرصت برقراری یک جلسه نمادین را هم به این بهانه نداشته‌اند!

بدیهی‌ست که نمی‌شود کم‌کاری‌های خود را نیز به بهانه نگاه تنگ‌نظرانه بیرونی، فراموش کنیم و مدام بر دیگری لعنت فرستیم؛ ” من از بیگانگان دیگر ننالم. که با من هر چه کرد آن آشنا کرد.” / حافظ
راستی.. گنبدِ سرفرازِ قابوس، پیشاپیش روزت مبارک!

نویسنده: رضا سرایلو